In het Nederlandse culturele landschap spelen beeldentuinen een bijzondere rol, zeker in een tijd van digitalisering en maatschappelijke versnelling. In een beeldentuin ervaart de bezoeker niet alleen kunst, maar ook ruimte, licht, wind en seizoenen. De schaal van een sculptuur wordt voelbaar, het landschap fungeert als een medespeler. Beeldentuinen bewegen zich daarmee in een spanningsveld tussen museale professionaliteit, particulier initiatief, landschapskunst en erfgoedbehoud.